θάμα:απ΄του πεύκου τον κορμό
ξεκόλλησε μια φλούδα.
Δεν έπεσε, φτερούγισε
κι έγινε πεταλούδα.
Δροσίνης

Τι ζωντανός θάνατος οι μέρες που δεν υπάρχουν πια.

Οι μνήμες άνοιξαν
Τα μάτια μας σαν πεταλούδες
Τα φτερά μας σχηματίστηκαν
επάνω στον άνεμο

Μια ματιά καρφωμένη
ανάμεσα σε δυο χαμόγελα
καθαρό λουσμένο δάκρυ
μαθαίνουμε να ζούμε
μαθαίνουμε να πεθαίνουμε

Παλιά ξεχασμένα πορτραίτα
μέσα σε μια θύμηση
ευλογημένα τα καινούργια χέρια
οι ενωμένες μοναξιές
Γιώργος Θέμελης

Σαν τα γοτθικά τελώνια στους καθεδρικούς ναούς πετρωμένα στους τοίχους με κείνο το τερατώδες χαμόγελο όλο μυστήριο, οδύνη, εκδίκηση;
Πώς να το ξέρεις.......
Έτσι μοιάζουμε.
Μηνάς Δημάκης

Αν δεν μπορείς να κάνεις την ζωή σου όπως την θέλεις
τούτο προσπάθησε: τουλάχιστον όσο μπορείς μην την εξευτελίζεις.
Καβάφης

Aνέβα, ανέβα, πάντα ανέβαινε
ακόμη, ακόμη πιο ψηλά
στην κορφή σε περιμένει η αγάπη
με ένα μπουκέτο τριαντάφυλλα

Ανέβα, όλο μπρος, όλο ψηλά
κι αν δεν βρεις δρόμο, φτιάξε
Στην αγάπη δεν υπάρχουν έτοιμοι
τους φτιάχνεις εσύ

Ανέβα έστω κι αν στην κορφή
αντί για τριαντάφυλλα
σε περιμένει ένα μπουκέτο μαχαίρια
εσύ ανέβα

Ανέβα έστω κι αν δεις
πως τα λουλούδια ήταν ψεύτικα
κι η αγάπη, η ολόφλογη αγάπη
ένας καπνός, εσύ ανέβα

Ανέβα και πες ευχαριστώ,
όχι στα τριαντάφυλλα,
όχι στα μαχαίρια,
πες ευχαριστώ στη δύναμη
που σ΄έκανε ν΄ανέβεις
Λουντέμης